سده جشن ایران

جشن سده :

«‌ سده]‌ از سد (‌ = صد ) + ه [‌  جشني ايراني از جمله اعياد ايران قبل از اسلام كه هر سال در دهم بهمن ماه ( بقول ابوريحان بيروني ، آبان روز از بهمن ماه ) برگزار مي شد.

بعد از اسلام نيز مخصوصاً‌ در دربار بعضي از امرا و سلاطين ايران متداول بوده است. در وجه تسميه آن قول هاي مختلف ذكر شده است از آن جمله گفته اند : چون فرزندان « پدر نخستين » كيومرث  (‌آدم ابوالبشر )‌ در اين روز صد تن تمام شدند يا چون از اين روز تا به نوروز 50 روز است و 50 شب آن را بدين نام خوانده اند. اما قول درست درين باب اين سات كه چون اين جشن در صدمين روز زمستان بزرگ باستاني (‌برحسب تقسيم سال در نزد ايرانيان قديم به يك تابستان 7 ماهه و يك زمستان 5 ماهه ) واقعي مي شده است ( از يكم آبان تا دهم بهمن كه صد روز است ) از قديم آن را به اين نام خوانده اند. مطابق شاهنامه ، جشن سده منسوب است به هوشنگ پيشدادي و يادگاري است از پيدايش آتش بدست او.

---

[1] - sada

ادامه نوشته

منابع مطالعه وتحقیق برای آئین های ایرانی

　

 

فهرست کتابها:

1.     آذران،حسین، جشن های باستانی ایران،انتشارات هیرمند،1389

2.    آذر گشسب،موبد اردشیر،آیین برگزاری جشن های ایران باستان.بی تا، بی جا

3.    آریا،غلامعلی،کلیات عرفان و تصوف،تهران، 1375

4.   ابوریحان بیرونی،آثار الباقیه، ترجمه ی اکبر داناسرشت،تهران،ابن سینا،1352

5.    ---------- التفهیم،جلال الدین همایی،تهران،انتشارات بابک،1362

6.    ابن يمين فریومدی، دیوان اشعار ، حسینعلی باستانی راد،تهران،کتابخانه سنایی،1344

7.   ابوالفرج رونی، دیوان اشعار، محمود مهدوی دامغانی،مشهد،کتابفروشی باستان،1327

8.   احمدی،احمد و حسین رزمجو،مقدمه شاهنامه ابومنصوری،به نقل از نثر فارسی،مشهد،چاپخانه خراسان،1341

9.     ادیب صابر ترمذی، دیوان اشعار ، محمدعلی ناصح،تهران،انتشارات علمی،1343

10. اذکایی پرویز،تاريخچه مرجع شناسی،تهران وزارت فرهنگ،1353

ادامه نوشته